مغفول ماندن جایگاه واقعی روابط عمومی بعنوان قلب تپنده سازمان

✍شیرین شریفی_ روزنامه‌نگار

۲۷ اردیبهشت ماه روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی در برهه ای از آخرین تکنولوژی ها و فناوری های ارتباطی، بیانگر اهمیت و سرعت روز افزون تحولات در این عرصه است. بی شک دنیای امروز، دنیای ارتباطات است. تحولات شگفت آور در حوزه فناوری ها، جهان را کوچک تر و انسان ها را  به هم نزدیک تر ساخته است.

نام گذاری روزی به نام روز ارتباطات و روابط عمومی که به مثابه آئینه تمام نمای انتظارات و مطالبات مردم از سازمان ها و نهادهاست، نشان از اهمیت روزافزون در نگاه تخصصی به شبکه های ارتباطاتی در قرن حاضر دارد.

اهمیت جایگاه روابط عمومی در عصر ارتباطات و در دورانی که اطلاع‌رسانی در همه عرصه‌ها پیشتاز است، دوچندان شده است به گونه ای که موفقیت سازمان‌ها، ادارات و شرکت‌ها و دوامشان در عرصه‌ها و فعالیت های تخصصی به عملکرد روابط عمومی‌های آن‌ها وابسته است.

روابط عمومی به عنوان اصلی ترین حلقه ارتباط بین مدیران و کارکنان، مسئولیت خطیری در فرآیند دسترسی مدیران و افکار جمعی کارکنان دارند به همین دلیل توجه ویژه به روابط عمومی، به عنوان نهادی که می تواند به صورت نظام مند، برنامه ریزی شده و سنجیده در جهت ایجاد، حفظ و گسترش تعامل و تفاهم مدیران با کارکنان اقدام کند، بسیار حائز اهمیت است.

به جرات می توان گفت امروزه ارتباطات یکی از بنیادی ترین دانش ها و مهمترین عوامل پیشرفت انسان و شالوده و اساس دیگر علوم عصرحاضر است، در واقع امروزه نقش روابط عمومی ها در کمک به تصمیم‌گیری های مدیریتی و استراتژیک یک سازمان نقشی قابل توجه است.

نقش و جایگاهی که روابط عمومی می‌تواند در جامعه داشته باشد از موضوعات مهمی است که در بسیاری از سازمان‌ها و نهادها مغفول مانده است.

در برخی موارد، روابط عمومی ها به عنوان یکی از وظایف جانبی و بر عهده یکی از کارمندان سازمان قرار می‌گیرد، در حالیکه برای موفقیت در این حوزه، نیاز به تخصص و تجربه ویژه‌ای است که متاسفانه در برخی از سازمانها به این امر مهم توجه نمی‌شود.

در واقع تثبیت جایگاه روابط عمومی، اصلی است که باید به آن توجه ویژه داشت؛ بررسی تاریخی این دانش در ایران نشان می دهد که به رغم وجود اندیشه ها و ایده های علمی فراوان برای توسعه این حرفه، هیچ گونه اقدام عملی بنیادی در این زمینه صورت نگرفته است به همین دلیل است که امروزه روابط عمومی ها بیشتر وقت خود را صرف برطرف ساختن مشکلات خود می‌کنند که این امر در وهله اول می‌تواند خسارات جبران ناپذیری را برای سازمان بوجود آورد.

در کشور ما متاسفانه در بسیاری از سازمان‌ها نگرش به حرفه روابط عمومی صرفاً تبلیغاتی است که این امر باعث تحریف افکار و دورشدن روابط عمومی از رسالت اصلی خود شده است .

امروزه آنچه که به وفور در جامعه ما مشاهده می‌شود، بی‌توجهی به ارزش های نهفته در کار روابط عمومی هاست به طوری که این امر باعث شده در بسیاری از سازمان ها بخش روابط عمومی مبدل به بخش تبلیغات سازمان شود و کمتر به مفاهیم و ارتباطات دو سویه بپردازد .

متاسفانه امروز برخی روابط عمومی‌ها در برخی از سازمان‌ها، جایگاه خاصی ندارند و فقط از آنها به عنوان سخنگو، تبلیغاتی و برگزارکننده مراسم استفاده می‌شود و باید به این نکته مهم اشاره کرد که بیشتر آنها به صنعت تبلیغات روسای سازمان‌ها و شرکت‌ها تبدیل شده و این موضوع هنر هشتم را از جایگاه واقعی خود دور ساخته است.

در واقع، روابط عمومی‌ها در هر سازمان، اداره و نهاد پل ارتباطی و مستحکم بین مدیران دستگاه‌های اجرایی و اصحاب رسانه هستند تا با ارائه عملکردها و شناسایی نقاط ضعف و قدرت به آگاهی‎ بخشی افراد جامعه کمک کنند.

روابط عمومی را هنر هشتم می‌گویند؛ چراکه فعالیتی است دائم و طرح‌ریزی‌‌شده که از طریق آن، افراد و سازمان‌ها تلاش می‌کنند تا رضایت و پشتیبانی کسانی که با آنها سروکار دارند را به‌دست آورند.

در شرایطی که ارتباطات حرف اول را در دنیای مدرن امروزی می‌زند مدیران دولتی نیز  باید به این نکته توجه کنند که روابط عمومی به نوعی قلب یک سازمان است که در وهله اول هماهنگ کننده درون سازمانی بوده و سپس با برقراری ارتباط با دنیای بیرون از آن سازمان ضمن معرفی عملکرد سازمان به نوعی رابط بین مردم، رسانه ها و سازمان است. لذا انتخاب یک مدیر کارآمد، با تجربه و از همه مهمتر با دانش فنی برای یک روابط عمومی علاوه بر بهبود کیفیت فعالیت های یک سازمان با اطلاع رسانی دقیق و شفاف عملکرد سازمان در کنار تعامل مناسب با سازمان قطعا کمک بزرگی برای پیشرفت آن سازمان خواهد بود.