شیرین شریفی- روزنامه نگار
حدود دو هفته از زمان وقوع زلزله در شهرستان خوی و تخریب کامل ۲ هزار و ۱۲۰ واحد مسکونی میگذرد. سرمای غیر قابل تحمل هوا، نبود وسایل گرمایشی، آتش سوزی و خفگی ناشی از گاز مونوکسید کربن داخل چادر برخی از افراد در طی چند روز گذشته و عدم مدیریت در امداد رسانی، شرایط سخت و غیرقابل تحملی را برای زلزله زدگان بوجود آورده است.
در این میان برخی از افراد در این منطقه کوهستانی و هوای زیر صفر درجه بخاطر تخریب خانه هایشان مجبور به ماندن داخل چادر البته اگر شانس بیاورند و چادری گیرشان بیاید هستند. عدهای نیز بخاطر شرایط خاصی مانند بیماری به شهرهای اطراف بخصوص ارومیه پناه آورده اند و در مساجد، مراکز خیریه و جاهای دیگر سکنی گزیده اند.
استاندار آذربایجان غربی هم به خطرناک بودن استقرار طولانی مدت در کمپ ها اعتراف کرد
به گفته استاندار آذربایجان غربی »حدود 40 هزار نفر در کمپهای موقت شهرستان خوی مستقر شده اند که استقرار طولانی مدت در این کمپها میتواند حادثه آفرین باشد در همین راستا نیز باید با آغاز هرچه سریعتر نوسازی و بازسازی، شرایط زندگی مردم به حالت عادی باز گردد.»
تهیه کانکس؛ ضروری ترین نیاز زلزله زگان
با توجه به گفتگوهای صورت گرفته با مردم زلزله زده خوی در حال حاضر بیشترین نیاز مردم در این شرایط سخت و سرمای غیرقابل تحمل در این منطقه کوهستانی درخواست کانکس تا زمان بازسازی منازلشان میباشد؛ چرا که در این سرمای طاقت فرسا بخصوص برای افرادی که دارای افراد سالخورده و ناتوان، کودک و همچنین افرادی با بیماریهای خاص هستند ماندن در چادر امکانپذیر نمی باشد. به گفته آنها تا چه زمانی می توانند در شهرهای اطراف، مساجد و مراکز خیریه و … بمانند و در واقع این بلاتکلیفی آنها را نگران و آزرده خاطر ساخته است.
خانواده های دارای بیماران خاص به ارومیه پناه آورده اند
در میان زلزله زدگان شرایط برای افرادی که از بیماریهای خاص رنج میبرند بسیار سخت تر از افراد معمولی است. با یکی از این افراد که بخاطر بیماری همسرش در یکی از مراکز خیریه ارومیه مستقر شده گفتگویی کوتاه داشتیم که این خانم مسن با گویش زیبای ترکی و دلی پر از خون از مریضی همسر خود می گوید:«از زمان وقوع زلزله در خوی و تخریب منزلمان، به دلیل اینکه همسرم دارای ضایعه نخاعی می باشد به شهر ارومیه و یکی از مراکز خیریه این شهر که دارای درمانگاه و امکانات پزشکی هست پناه آوردم. در حال حاضر ما و همه افرادی که دارای بیماران خاص هستیم از این بلاتکلیفی خسته شده ایم. متاسفانه زلزله آسیب بسیار بالایی به منزل ما وارد کرده و در آن شرایط سخت نمیدانستم به خودم به وسایل منزلم در میان آوار ساختمان برسم یا به این مریض قطع نخاعی،واقعا نمیدانم از چه کسانی تقاضای کمک کنم که به افرادی با شرایط ما اسکان بدهند؛ چون واقیتش ما در چادر هم با وجود همسر مریضم نمیتوانیم بمانیم.
بلاتکلیفی؛ درد بی درمان بیماران خاص و خانوادههایشان
خانم سالخورده در ادامه گفتگو به بلاتکلیفی خود و خانواده اش در این اوضاع اشاره کرد و گفت:« در واقع اصلی ترین مشکل من این مریض ضایعه نخاعی هستش که واقعا کاری از دستم برنمی آید . در حال حاضر هم که در این مرکز خیریه مانده ایم به ما اعلام کردند که تا چند روز آینده باید اینجا را تخلیه کنید و این مسئله من را خیلی نگران کرده است.واقعا من اگر با این مریض به خوی برگردم بدون هیچ سرپناهی چیکار باید بکنم؟ اقلا به افرادی با شرایط ما تا زمان بازسازی منازل کانکس بدهند. من که خانه ام قابل نشیمن نیست با همسر بیمارم در این سن و سال چیکار باید بکنم؟ دردم را به چه کسی باید بگم؟ این بلاتکلیفی برای افرادی با شرایط ما درد بیدرمان شده است.»
نبود کوچکترین امکانات بهداشتی برای سالمندان و از کارافتادگان
افراد زلزله زده از نبود امکانات بهداشتی برای افراد ناتوان و سالمندان گلایه مند هستند.خانمی میانسال که نگران وضعیت پدر و مادر سالمند و از کار افتاده خود میباشد با صدایی لرزان و بغض آلود در حالیکه اشک از چشمانش جاری بود گفت: « خانه پدر و مادرم در روستا بطور کامل تخریب شده، مادرم به علت سکته از کمر به پایین فلج است و پدرم نیز دچار آلزایمر است متاسفانه کل خانه آنها ویران شده و مجبورند در این سرمای سخت زمستان در داخل چادر بدون کوچکترین امکانات بهداشتی بمانند. چگونه یک پیرمرد و پیرزن مریض می توانند در این شرایط سخت دوام بیاورند؟
کمبود شیرخشک و اقلام دارویی
به گفته چند تن از روستاییان آسیب دیده زلزله خوی متاسفانه در میان زلزله زدگان به شدت کمبود دارو برای بیماران و همچنین شیر خشک برای کودکان وجود دارد. به گفته مادری که دارای یک نوزاد 25 روزه بود«نوزاد من در این چند روز بدون شیر خشک مانده و در هیچ کجای شهر نتوانستم یک قوطی شیر خشک پیدا کنم به همین دلیل مجبور به سفارش شیر خشک از تبریز شده ام که هنوز به دستم نرسیده و خودم که تازه عمل کردهام به دلیل نبود دارو محل زخمهایم عفونت کرده و جهت درمان نه پزشکی هست که مراجعه کنم و نه دارویی برای درمان.
